mgr Andrzej Małecki

Początków kolekcjonerskiej pasji filmowej należy szukać na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, a kluczowym momentem okazał się okazyjny zakup magnetowidu oraz pierwszego kolorowego telewizora. Przemożna chęć uniezależnienia się od telewizji i stworzenia prywatnego zbioru filmów, by móc w dowolnej chwili obejrzeć wybrane przez siebie dzieło filmowe, spowodowała, że kolekcja systematycznie powiększała się.
Z początku nagrywane były filmy fabularne, z czasem też dokumentalne i animowane. W chwili obecnej zbiór liczy kilkaset filmów i stale się powiększa - można więc powiedzieć, że zamierzenie zostało zrealizowane. Filmy, do których pan Andrzej sięga najczęściej na półkę (własnej konstrukcji, dodajmy) pochodzą ze złotych czasów kina, czyli lat 50. i 60. i w opinii właściciela kolekcji ich czar polega również na zachowaniu historycznej "szaty" - jeżeli film jest w oryginale czarno-biały, to taki powinien pozostać.

	Rzędy półek z filmami krzyżują się z rzędami półek na książki. A i półek jest dużo, bo zbiór liczy około 10 000 tomów! Potrzeba czytania sięga lat dziecięcych. i kto wie, czy nie przyczynił się do niej dziadek pana Andrzeja, który przyznawał wnukowi stałą część swojej emerytury na zakup ulubionych pozycji literatury. Oprócz skatalogowanej literatury pięknej wszechobecne półki dźwigają książki historyczne i geograficzne i wszystko to, co uznane zostanie wartym przeczytania - służą temu cykliczne wyprawy do ulubionych księgarń stałą od lat trasą.
Dobre kino, dobra książka, ...dobra muzyka. Tysiąc utworów, na różnych nośnikach (na początku na taśmach szpulowych, teraz mp3), od muzyki średniowiecznej i barokowej, po muzykę folkową, rockową oraz piosenkę literacką.
	Wszystkie wymienione kolekcje są imponujące, ale nie chodzi przecież o to, by zbierać dla samego zbierania - to jest przede wszystkim kolekcjonowanie refleksji, myśli, emocji. Systematyzowanie wiedzy, by lepiej samemu zrozumieć świat i by móc go objaśniać tym wszystkim, którzy tego potrzebują i tego oczekują, a wśród nich najbardziej spragnieni wiedzy są zawsze studenci. Kolekcjonowanie jest pasją, a dzielenie się wiedzą jest sztuką i niech tak pozostanie.